Meirás é do pobo, unha peza musical de Ricardo Seixo.

"...memoria e reparo
xa sen volta atrás."

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

As memorias piden unha homenaxe ás vítimas en Meirás

Na reunión co responsábel de Memoria Democrática do Goberno do Estado, Fernando Martínez, as memorias galegas mostraron o seu malestar pola decisión gobernamental de impedir a celebración da manifestación do 19 de xuño no interior de Meirás. Os colectivos agrupados na Iniciativa Defende Meirás volveron reclamar do Goberno central e da Xunta de Galiza accións urxentes para a protección dos bens do Pazo contra a rapina dos Franco e solicitaron o compromiso de que Meirás se converta nun lugar de memoria. Na reunión da coordinadora da Iniciativa Galega pola Memoria (IGM) celebrada este xoves, o sentir maioritario das memorias do país agrupadas na IGM e na Iniciativa DEFENDE MEIRÁS , que coordina a campaña para reclamar a urxente protección dos bens do Pazo diante do intento dos Franco de continuar co espolio, é un fondo malestar coa actitude do Goberno central de impedir a celebración da marcha do 19 de xuño nos xardíns do Pazo. Por iso, na reunión celebrada esta mañá na Coruña co Secreta...
Ler máis

O Concello de Sada apoiou hoxe as nosas reivindicacións en Meirás

Imaxe
Compartimos a intervención realizada polo alcalde de Sada no acto institucional celebrado na mañá de hoxe no Pazo de Meirás e convocado polo goberno do estado. Nela recollense e resumense as demandas do Concello de Sada que desde as memorias compartimos plenamente Benvidas todas e todos a Sada, e a estas Torres de Meirás que hoxe son símbolo e referencia, mais tamén obxectivo, da recuperación da memoria democrática e de recoñecemento público e democrático ás vítimas da ditadura. Ninguén, tampouco o poder público, pode saber a onde vai se non sabe de onde vén. Monzo, Prego, Carballeira, os irmáns Suárez Picallo, Gerpe, o alcalde de Sada Fernández Pita..... todas as persoas que viron truncadas as súas vidas, condenadas ao exilio, á persecución, á pobreza, ao espolio, ou a ser asasinadas polo simple feito de ser demócratas. A todas e todos eles, o recoñecemento debido. E algo mais. O compromiso de manter viva e activa a súa memoria, como exemplo para o futuro. Fascismo nunca máis. Como ...
Ler máis